Όταν γράφουμε ένα κείμενο  δίνουμε προσοχή στη συνοχή και την αλληλουχία ανάμεσα στις προτάσεις, ώστε να δημιουργήσουμε ένα ολοκληρωμένο νόημα.

Οι συνδετικές λέξεις ή φράσεις ενώνουν τις προτάσεις μεταξύ τους και αποδίδουν σωστά το περιεχόμενο.

Χρησιμοποιούμε λοιπόν, τις αντίστοιχες συνδετικές λέξεις για να δηλώσουμε:

  • την Αιτία: επειδή, γιατί, γι’ αυτό, διότι, αφού, μια και, μια που, ένας ακόμη λόγος, καθώς, γι’ αυτό το λόγο, ως αποτέλεσμα, για τους πιο πάνω λόγους, ως επακόλουθο, επομένως, αφού – τότε.
  • Την Αντίθεση: ωστόσο, αλλά, από την άλλη, εξάλλου, αντίθετα, όμως, παρόλο που, αν και αντίθετα όμως, εν αντιθέσει, ωστόσο, αλλά, από την άλλη, παρόλο που, αντίθετα, μολονότι, σε αντίθεση μ’ αυτό
  • Την Επεξήγηση: δηλαδή, με άλλα λόγια, για να γίνω σαφής, αυτό σημαίνει, ειδικότερα, συγκεκριμένα
  • Τη Χρονική Σχέση: αρχικά, έπειτα, στη συνέχεια, ταυτόχρονα, στο μεταξύ, τελικά, τότε, εντωμεταξύ, τέλος, όταν, καθώς, όποτε
  • Τη Βεβαιότητα: αναμφίβολα, οπωσδήποτε, πράγματι, είναι κοινή διαπίστωση,
    είναι γενικά παραδεκτό, είναι γεγονός, είναι σαφές, οπωσδήποτε
  • Τη Συμπλήρωση – Προσθήκη: ακόμα, επίσης, πρόσθετα, έπειτα, εκτός απ’ αυτό, θα μπορούσε να προσθέσει κανείς, ακόμα ένα σημείο
  • Το Συμπέρασμα: επομένως, άρα, όπως προκύπτει, ανακεφαλαιώνοντας, αυτό έχει ως αποτέλεσμα, συνοψίζοντας, εν κατακλείδι, συνεπώς
  • Την Ομοιότητα: επίσης, παράλληλα, παρόμοια, όπως ακριβώς, κατά τον ίδιο τρόπο, σύμφωνα με τα παραπάνω